قسم که ....  

به رخسارت که چون مهتاب زيباست      به چشمانت که رنگ آبي درياســت
    به لبخندت که چون لبخند گلهاست      به آن نازي که در چشم تو پيداست
  به گلهاي بهار و عشق و مستي      به جام جان من کانرا شکستي 
  به آن عهدي که بستي و گسستي      به قرآني که آن را مي پرستي
         قـــسم اي نازنــــين تا   زنده هستم      تو را من دوست دارم، مي پرستم      

به امید وصالش

 بنویس 

  نگو گذشته از ما ... نگو ازم گذشتی

          نگو دلت گرفته از این که پام نشستی

                                        تقدیرم اینه که پیش من نمونی

                                                          نگو باز میتونی  تو بی من بمونی

تقدیرم اینه که بمونم تو قفس

همیشه بمونی یه تنها یه بی کس

بنویــــس واسه من دلت از چی شکست

   واسه چی رو چشات رنگ غصــــه نشست ؟

             بنویــــــس واسه من دلت از چـــی برید

                                              بگو کی رو چشات نقس گریه کشیـــــــــــد

بنویـــس ... بنویـــس ... واسه من بنویـــس ...  که دلت تنگ شده ، طاقت گریه نیست

نگو گذشته از ما ... نگو ازم گذشتی

نگو دلت گرفته از این که پام نشستی

تقـــــدیرم اینه که پیش من نمونی

نگو باز میتونی تو بـــــی من...

                                 تو بـی مـن بمونـــی ...  

   دلــــم گرفــتــه آســـمــون ... 

ورده زبون همه اينه... که صدای من نفرتيه
ولی واسه تو عزيز من سر آمد عاشقيه
ميخوام بگم دوست دارم اما نگو برو بیخيال
تو هی مي گی  ولــــم بکن بی خيال اين عشق محال
هر چی بگی برای تو همون ميشم ای نازنين
ميشم مثل يه مرغـــکی  تو دست تو، بازم اسير
ای ... تمام زندگــــــــيم برات ميميرم نازنين

توی تموم خاطره هامون ؛ هر روز کنارت ميشينم من ... به ياد تو  ، به ياد عشقم  ...ميشينم با کوله بار غم
پريشونم من  ، هر روز که نَرم به خيال خودم ؛  ميگم من تو رو دارم  ... ولی اينو ميدونم نيستی تو پيشم ... ميخوام به تو بگم من تو رو دارم

    نمي گم خطا نكردم  ، من كه ادعا نكردم   

   همه گفتن بي وفائي  ، من كه اعتنا نكردم   

   عازم سفر شدي تو من دلم ميخواست بموني   

   واسه موندن تو اما ، به خدا دعا نكردم   

   ميدونم دوستم نداري حتي قدر يه قناري  

   اما عاشقم هنوزم ... بدون اشتباه نكردم  

   ما جائي قرار نذاشتيم جز تو كوچه هاي رويا  

   ايندفعه تو اومدي ، من به قرار وفا نكردم  

   زير دين ناز چشمات عمريه دارم ميسوزم   

   تا خاكستري نشه دل ، دِينم  رو ادا نكردم  

   اومدن واسه نصيحت ...به بهونه يه صحبت  

   عمرشون كلي تلف شد ،  چون تو رو رها نكردم   

   راه آسمون كه بسته است گر چه قلبامون شكسته است   

   تا حالا انقدر خدا رو اينجوري صدا نكردم   

   تو منو گذاشتي رفتي خواستي من ديوونه تر شم   

   باورت نميشه شايد  ، آخه جون فدا نكردم   

   نامه هاي عاشقونه با نشونه... بي نشونه ...  

   اما از كساي ديگه است ، پس اونا رو وا نكردم   

   يادته عكست رو دادي ؟ بذارم تو قاب قلبم   

   بعد از اون روز، ديگه هرگز به كسي نگاه نكردم   

تو از اون روزي كه رفتي ... ، نه تو رفتي كه ببيني تا قيامت هم تو رو من از خودم جدا نكردم  

دوباره دل هواي با تو بودن كرده

نگو اين دل دوري عشقت رو باور كرده

دل من خسته از اين دست به دعا ها بردن

همه آرزوهام  با رفتن تو مردن

واسه پيدا كردنت تن به دل صحرا ميدم

اما تو رنگ چشمات هيبت دنيا رو ديدم

توي هفت آسمون تو تك ستاره مني

 به خدا ناز دو چشمات رو به دنيا نمي دم

حالا من يه آرزو دارم تو سينه

كه دوباره چشم من تو رو ببينه

 در جستجوی خوشبختی

در زندگانی من
یک روز خوش وجود نداشت مانند یک روح سرگردان
در پی این مطلوب ... خوشبختی موهم
دخمه های زندگی را گشتم

افسوس که دیگر در چراغ وجودم
یک قطره روغن نمونده
که به سوختن ادامه دهم؟

مرگ من سفری نیست
هجریست
از وطنی که دوست نمیداشتم
به خاطر نامردمانش

    تو را دوست خواهم داشت 

با هزار و يک ترفند شاخه گلي مصنوعي را در ميان گلهاي شاداب گلدانت پنهان کردم، و در دفتر خاطراتت نوشتم: « تو را دوست دارم، خواهم داشت تا زماني که آخرين گل پژمرده شود »

 

 

 

 

    عشق... همه چيز است 

عشق به ديگری ضرورت نيست حادثه است
عشق به وطن ضرورت است نه حادثه
عشق، تركيبی است از ضرورت و حادثه
عشق، تنها تعلق است
عشق، دل مضطرب نمیخواهد
عشق، وابستگی ‌ست. انحلال كامل فرديت است در جمع
عشق، مجموع تخيلات يك بيمار نيست
عشق، يعني پويش ناب دائمی
عشق، به سراغ خستگان روح نمیآيد
عشق خطرناك است نه عا شق
عشق حذف كامل فاصله را درخواست می كند
عشق محصول ترس از تنها ماندن نيست
عشق فرزند اضطراب نيست
عشق داروی  توانمند جان است
عشق به ديگری ابزاری‌ ست برای زيبا و زيبا تر ساختن زندگی
عشق شكستن و پاره كردن حريم ممنوعيت های ناموجه است. عشق اوج آزادي فردی ‌ست، برایآنكس كه خواهان شريف ترين آزادی هاست
عشق، نوع عميق و متعالیاخلاق است كه به جنگ با شبه اخلاق و اخلاقيات بازاری مي رود
و عشق        

   آری همه چيز است

 

 

 سر راهت این دیوونه نشسته عاشقونه
 می خواد یار تو باشه چه جوری نمی دونه  

 نمی دونم چه راهی پیش بگیرم
 می ترسم از غم دوریت بمیرم
 پرپروازمی جون منی دنیام تو هستی  
 بگو چی کار کنم بی تو اسیرم 

 دلی که منتظر بود همه هفت روز هفته
 دلی که بی خبر بود از اون عمری که رفته  
 سر راهت نشسته
 اونی که تونگاهش غم نبودنت بود  
 اونی که توی قلبش امید دیدنت بود
 سر راهت نشسته

 سر راهت این دیوونه نشسته عاشقونه
 می خواد یار تو باشه چه جوری نمی دونه
 به امید شب دیداربیدار
 شده خیره به این دیوار
 نشسته ام با خیال خود


 شبها که آسمون خوابه
همه جا نور مهتابه
 دوتاچشمهای من
 نمی دونم چه راهی پیش بگیرم
 می ترسم از غم دوریت بمیرم
 پرپروازمی جون منی دنیام تو هستی 
 بگو چی کار کنم بی تو اسیرم

 سر راهت این دیوونه نشسته عاشقونه
 می خواد یار تو باشه چه جوری نمی دونه

آب مي خواهم، سرابم  مي دهند عشق مي ورزم عذابم مي دهند

 خود نميدانم کجا رفتم به خواب از چه بيدارم نکردي آفتاب ؟؟

 خنجري بر قلب بيمارم زدند بي گناهي بودم و دارم زدند

دشنه اي نامرد بر پشتم نشست از غم نامردمي پشتم شکست

 سنگ را بستند و سنگ آزاد شد يک شبه بيداد آمد داد شد

عشق آخر تيشه زد بر ريشه ام تيشه زد بر ريشه ي انديشه ام

عشق اگر اينست مرتد مي شوم خوب اگر اينست من بد مي شوم بس کن دل نابساماني بس است کافرم ديگر مسلماني بس است

زير بارون راه نرفتی تا بفهمی من چی می گم

تو نديدی اون نگاه و تا بفهمی از کی ميگم

چشمای اون زير بارون

سر پناه امن من بود

سايه بون دنج پلکاش جای خوب گم شدن بود

تنها شب مونده و بارون

همه سهم من اين بود

تو پرنده بودی من سرو

ريشه هام توی زمين بود

اگه اونو ديده بودی

با من اين شعرو می خوندی

 رو به شب داد می کشيدی

 نازنين چرا نموندی   ؟ ؟ ؟

حالا زير چتر بارون بی تو خيس خيس خيسم

زير رگبار گلايه دارم از تو می نويسم

  پس همچنان در انتظارت                 

 عشق يعنی . . . 

 

           عشق يعنی انتظار و انتظار

                                               عشق يعنی هرچه بينی عکس يار

           عشق يعنی ديده بر در دوختن

                                               عشق يعنی در فراقش سوختن

           عشق يعنی شعله بر خرمن زدن

                                               عشق يعنی رسم دل بر هم زدن

           عشق يعنی لحظه های التهاب

                                               عشق یعنی لحظه های ناب ناب

           عشق يعنی با پرستو پر زدن

                                               عشق يعنی آب بر آذر زدن

 

 

 

 

            عشق يعنی سوز نی ، آه شبان

                                                عشق يعنی معنی رنگين کمان

            عشق يعنی شاعری دل سوخته

                                                عشق يعنی آتشی افروخته

            عشق يعنی با گلی گفتن سخن

                                                عشق يعنی خون لاله بر چمن

            عشق یعنی دیده بر در دوختن

                                                عشق یعنی در فراقش سوختن

            عشق يعنی يک تيمّم، يک نماز

                                                عشق يعنی عالمی راز و نياز

 

                               عشق ؛

                                        آمدنی بود  نه  آموختنی

    YY   عشق خیس شدن با هم در زیر باران نیست

                                        عشق این است که برای او چتر شوی به طوری که 

                                          هرگز نداند که خیس نمی شود YY

                                    عشق یعنی  YY            

     به سراغ من اگر باز آيی
      سيب سرخی به تو خواهم داد
      سُرخيَش.سرخی شرم
      مزه اش مزه عشق
      بوی آن عطر سلام
      دانه اش کاشتن تخم محبت بر دل
            به سراغ من اگر باز آيی
      يک سبد لطف و صفا خواهم داد

        شعر از‌ مار  

آمدی تا بار دیگر در دلم غوغا کنی

آمدی تا عاقبت عشق مرا رسوا کنی

به دل گفتم بشو در سینه زندانی

بدون عشق هم می توانی زندگی از سر کنی

دل ِ خزان گرفته ام سبز شد در عشق تو

اما تو می خواستی مرا در عشق خود تنها کنی

 به وقت رفتنت ناگه ز هم پاشید آینه ی احساس ِ من

جستجو کن درنگاهم ردپای عشق را پیدا کنی 

   رنگ عشق

جماعتی عشق را آبی می دانند

همرنگ دریا و آسمان و عده ای سبز

که رنگ زندگی است و رنگ بهار

و مردمی که اسب رویاهایشان سپید است

عشق را همرنگ برفهای کوهستان می دانند

من. اما معتقدم عشق سیاه است سیاه

چرا که بارها آن را در عمق زلال چشمهای تودیده ام

مشکی رنگ عشقه...

tHe blAck iS lovELy ColouR

 نشان تو

 عهد شکن   

با دل عاشق بد نکن ای آدم نا مهربون، سنگ دل و بی وفا نشو تو دل داری این هم بدون، تو قول همراهی دادی رو وعده دلت بمون، باطن پاکُ تو جهان می خَرَنِش خیلی گرون، عهد شکن عشق نباش خیر نمی بینی آسون

با همون نگاه اول توی قلبم خونه کردی مثه یک پرنده ازعشق توی سینه لونه کردی

دلُ بردیُ نگفتی که دلی به این ظریفی واسه باختن نا نداره که ببازه به حریفی

تو همونی که تو قلبم قدردنیا خونه داره توی تک باغ دل من گل خوشبختی می کاره

تو همون خوبی که اسمت به لبم خنده می اره اگه باشی تا همیشه دیگه این دل غم نداره

عشق تو یه آسمونِ پرِ از نور و قشنگی، دل ساده که نفهمید تو قشنگ اما دو رنگی

تو که احساسی نداری چرا با من عهد بستی به خدا که بی وفایی آخه تو پیمون شکستی

به خدا که بی وفایی آخه توپیمون شکستی

من که بازدارم هنوزم توی خاطرات می سوزم یاد ظلم های گذشته سیاه کرده شب و روزم دوست دارم یادت تو سینه واسه همیشه بشوزه تو شکست سخت عشقت

                                 دلم عبرتی بگیره تا بفهمه توی دنیاخیلی ازعشقا فریبه

عاشق شدنو يادمون ميدن

دوست داشتنو يادمون ميدن

ما هم خوب ياد ميگيريم

ولي فراموش کردنو يادمون نميدن

اگرهم يادمون بدن هيچوقت ياد نميگيريم

زندگي زيباست آن را ستايش کن
زندگي شادمانيست آن را امتحان کن
زندگي روياست آن را درک کن
زندگي مبارزه است با آن رو به رو شو
زندگي وظيفه است آن را انجام بده
زندگي بازيست، آن را بازي کن
زندگي عهد و پيمان است به آن وفا کن
زندگي اندوه است بر آن غالب شو
زندگي آواز است آن را زمزمه کن
زندگي تلاش است آن را به عهده بگير
زندگي يک تراژديست با آن مواجه شو
زندگي يک حادثه است حادثه جو باش
زندگي شانس است، آن را بساز
زندگي، زندگيست بخاطرش زندگي کن

در عرض يک دقيقه مي شه يکي رو خورد کرد

در عرض يک ساعت مي شه کسي رو دوست داشت

در عرض يک روز مي شه عاشق شد

ولي يه عمر طول مي کشه تا کسي رو فراموش کني .